Algemeen wordt aangenomen dat wetenschappelijk onderwijs en wetenschapsbeoefening op zichzelf staat en niet wordt beïnvloed door culturele achtergronden of tijdsomstandigheden. De oerknal is de oerknal, die is op en christelijke kalender even ver terug als op een Joodse of een Chinese. Maar zo onafhankelijk is wetenschap beslist niet. In de jaren 50 van de vorige eeuw legden biologen in hun theorieën over de evolutie van de mens het accent op de georganiseerde jacht van mannen. In de jaren zeventig verschoof het accent ongemerkt naar evolutionaire strategieën van vrouwen. Verklaring hiervoor de toegenomen macht van het feministische perspectief.

Wetenschap is niet waardevrij, betogen de meeste filosofen in de bundel. Er spelen altijd waarden mee, ook in bètavakken. Dit gegeven wordt des te interessanter wanneer het wordt toegepast in het onderwijs. De filosofen hebben ontdekt dat het mogelijk is om studenten via dialoog te stimuleren hun denkkaders te expliciteren. Juist in een pluriforme omgeving kan dat heel goed. Door confrontatie met andere culturen worden de eigen vooronderstellingen zichtbaar. Die kom je het gemakkelijkst op het spoor door contrasterende ervaringen.