Ongeveer 10% van de Nederlandse bevolking behoort tot een zogenaamde etnische minderheid en in de grote steden is 50% van de kinderen allochtoon. Dit percentage zal in de toekomst toenemen door de komst van vluchtelingen, adoptiekinderen, de gezinshereniging van al hier verblijvende allochtonen en het hogere vruchtbaarheidscijfer bij etnische minderheden. De etnische groepen hebben hun eigen sociaal-culturele en religieuze achtergrond. De hulpverlener ziet zich daarom in groeiende mate gesteld voor onvoorziene problemen. Andere gewoonten en gebruiken kunnen negatieve effecten hebben op het kind en door communicatieproblemen zijn deze niet altijd eenvoudig te veranderen. Bij een ziek allochtoon kind moet de hulpverlener ook rekening houden met exotische aandoeningen. Voor alle hulpverleners die kinderen uit etnische minderheden behandelen, is dit boek een leidraad voor de diagnostiek, behandeling en begeleiding.